Le Labo

Le Labo werd in 2006 opgericht in New York door Fabrice Penot en Eddie Roschi en is inmiddels onderdeel van Estée Lauder. Het huis noemt zijn eigen aanpak slow perfumery: flessen worden in de winkel gemengd en met de hand geëtiketteerd, met de datum en de plaats van bereiding erop en desgewenst een naam. Dat is geen geurtechnisch verschil, maar het verklaart wel waarom het merk beperkt verkrijgbaar is en waarom je het zelden in de aanbieding tegenkomt.

De namen volgen een vaste opzet: een grondstof plus een getal, waarbij het getal volgens het huis verwijst naar het aantal ingrediënten in de compositie. Santal 33 is daarvan de bekendste. Geurtechnisch is dat een houtige geur met kardemom, iris en viooltje bovenin, sandelhout, ceder en papyrus in het hart, en leer, muskus en ambroxan in de basis. Het resultaat wordt vaak omschreven als rokerig en droog — verder van de bekende designerfrisheid af dan bijna alles wat in een gewone parfumerie staat.

Voor wie is dit interessant? Voor kopers die al weten wat ze niet willen, en die bereid zijn flink meer per milliliter te betalen voor iets dat je niet overal tegenkomt. Voor een eerste fles is het geen logische keuze: de kans dat een nichegeur op jouw huid tegenvalt is groter dan bij een breed getest designerprofiel, en terugsturen is bij parfum lastig. Test daarom eerst met samples — hoe dat werkt staat in de samplegids en in de nichegids. De afweging zelf staat in niche versus designer. Meer houtige geuren vind je via de geurenwijzer.